ஞானாக்ஷி ராஜராஜேஸ்வரி கோயில்

கண்ணோட்டம்

ஞானாக்ஷி ராஜராஜேஸ்வரி கோயில் பெங்களூருவின் தென்மேற்கு ஓரத்தில் உள்ள ராஜராஜேஸ்வரி நகரில் அமைந்த தேவி கோயில். இது ராஜராஜேஸ்வரி தேவிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது. திராவிட பாணியில் கட்டப்பட்டு 1978இல் நிறைவடைந்த இக்கோயிலின் கருவறையில் ஆறு அடி உயர கிரானைட் தேவி சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. இங்கு ராஜராஜேஸ்வரி, சாக்த மரபின் பத்து மகாவித்யைகளில் ஒன்றான திரிபுர சுந்தரியின் வடிவமாக வழிபடப்படுகிறாள். தென்னிந்திய கோயில் கட்டிடக்கலைக்கு உரிய படிநிலை நுழைவு கோபுரங்களான ஐந்து ராஜகோபுரங்கள் இந்த வளாகத்தை அடையாளப்படுத்துகின்றன. தூண் மண்டபம், முகப்பு திண்ணை, கருவறையைச் சுற்றி அமைந்த அகன்ற பிரதக்ஷிண பாதை ஆகியவையும் இங்கு உள்ளன.

வாரம் முழுவதும் பக்தர்கள் தரிசனத்திற்கு வருகின்றனர். செவ்வாய், வெள்ளி நாட்களில் கூட்டம் மிக அதிகமாக இருக்கும். நவராத்திரி மற்றும் வருடாந்திர பிரம்மோத்சவத்தின்போது பக்தர்கள் எண்ணிக்கை கணிசமாக உயரும். இக்கோயில் ஸ்ரீ கைலாஷ ஆஸ்ரம மகாசம்ஸ்தானம் என்ற அறக்கட்டளையின் கீழ் இயங்குகிறது. இந்த அறக்கட்டளை, கோயில் தன் க்ஷேத்ர பரிவார் என அழைக்கும் தொடர்புடைய பல நிறுவனங்களையும் நடத்துகிறது.

புராணமும் தொன்மக் கதையும்

1960 ஜனவரி 14, மகர சங்கராந்தி நாளன்று இந்த இடம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதாக கோயில் மரபு கூறுகிறது. திருச்சி சுவாமிகள் என்றும் அழைக்கப்படும் சிவரத்னபுரி சுவாமிகள், தம் இரு மாணவர்களுடன் மைசூரு நோக்கி பயணித்துக் கொண்டிருந்தபோது வானில் மூன்று கழுகுகள் வட்டமிடுவதைக் கண்டார். கோயில் அறக்கட்டளையின்படி, பெங்களூருவிலிருந்து சுமார் ஆறு கிலோமீட்டர் தொலைவில் இந்தப் பறவைகள் தோன்றின. சுவாமிகள் அவை வட்டமிட்ட திசையைப் பின்தொடர்ந்து, கொய்யா மரங்களுக்கு நடுவே இருந்த ஒரு சிறு குடிசையை அடைந்தார். அந்த இடத்திலேயே தன் ஆசிரமத்தைக் கட்ட அவர் முடிவு செய்தார். அந்த முடிவிலிருந்தே இக்கோயிலின் அடித்தளம் அமைந்தது. அந்த மூன்று கழுகுகளும் துர்கை, லக்ஷ்மி, சரஸ்வதி ஆகிய மூன்று சக்தி நீரோட்டங்களைக் குறிப்பதாக கோயில் வரலாறு கூறுகிறது. இவை திரிபுர சுந்தரியின் வடிவமான ராஜராஜேஸ்வரியில் ஒன்றிணைவதாக நம்பப்படுகிறது. இந்த நிலம், காவேரி மற்றும் விருஷபாவதி நதிகளுக்கு இடையே இருந்ததாகக் கூறப்படும் காஞ்சனகிரி எனும் பழைய பிரதேசத்தில் அமைந்திருந்ததாக உள்ளூர் மரபும் கூறுகிறது. பழைய குறிப்புகள் இதை அத்ரி முனிவரும் அவரது மனைவி அனுசூயாவும் தொடர்புடையதாகக் குறிப்பிடுகின்றன. இவை கோயில் அறக்கட்டளை வழியாக தலைமுறை தலைமுறையாகக் கடத்தப்பட்ட மரபுகளே தவிர, சுயேச்சையாக உறுதிப்படுத்தக்கூடிய வரலாற்றுத் தகவல்கள் அல்ல. இந்த குறிப்பிட்ட இடத்திலேயே தேவி வழிபடப்படுவதற்கான காரணமாக பக்தர்களுக்கு விளக்கப்படுவது இதுவே.

வரலாற்றுப் பயணம்

கோயிலின் ஆவணப்படுத்தப்பட்ட வரலாறு 1960இல் தொடங்குகிறது. அப்போது சிவரத்னபுரி சுவாமிகள், தற்போது பெங்களூருவின் ராஜராஜேஸ்வரி நகர் பகுதியாக வளர்ந்துள்ள கெஞ்சேனஹள்ளி எனும் கிராமத்தில் அடிக்கல் நாட்டினார். அடுத்த ஆண்டுகளில் கட்டுமானப் பணிகள் தொடர்ந்து நடைபெற்று, 1978இல் முதன்மைக் கட்டமைப்பு நிறைவடைந்தது. சுவாமிகள் நிறுவிய ஸ்ரீ கைலாஷ ஆஸ்ரம மகாசம்ஸ்தானம் என்ற அறக்கட்டளையின் கீழ் கோயில் வளர்ச்சியடைந்தது. இன்றும் இந்த அறக்கட்டளையே சொத்தையும் நாள்தோறும் நிர்வாகத்தையும் கவனிக்கிறது. அடுத்தடுத்த தசாப்தங்களில் பெங்களூருவின் மேற்குப் புறநகர்ப் பகுதிகள் விரிவடைந்ததால், ராஜராஜேஸ்வரி நகர் குடியிருப்பு மற்றும் வணிக பகுதியாக வளர்ந்தது. கோயில் அதன் முக்கிய அடையாளங்களில் ஒன்றாக மாறியது. பர்பிள் லைனில் இதே பெயரில் ஒரு மெட்ரோ நிலையமும் இப்போது உள்ளது. நவராத்திரியும் வருடாந்திர பிரம்மோத்சவமும் கோயிலின் மிகப்பெரிய திருவிழாக்களாக இன்றும் தொடர்கின்றன. வெள்ளி, செவ்வாய் வழிபாட்டு நாட்களைவிட இவற்றின்போது கூட்டம் மிகவும் அதிகமாக இருக்கும்.

கட்டிடக்கலையும் புனித புவியியலும்

இக்கோயில் தென்னிந்திய கட்டிடக்கலையின் திராவிட பாணியைப் பின்பற்றுகிறது. நுழைவாயில்களுக்கு மேல் உயரும் படிநிலை சிற்பக் கோபுரங்களான ஐந்து ராஜகோபுரங்கள் இதன் தனிச்சிறப்பு. கருவறையில் திரிபுர சுந்தரி வடிவில் செதுக்கப்பட்ட ஆறு அடி உயர கிரானைட் தேவி சிலை உள்ளது. கருவறைக்கு முன் தூண்களுடன் கூடிய சபா மண்டபம் ஒன்று திறந்திருக்கிறது. அத்துடன் ஒரு திண்ணையும், ஆலயத்தைச் சுற்றிலும் பிரதக்ஷிணம் செய்ய அமைந்த பிரதக்ஷிண பாதையும் உள்ளன. தென்னிந்திய கோயில்களில் கருவறைக்கு முன் நிறுவப்படும் சடங்கு கொடிக்கம்பமான தங்கம் பூசப்பட்ட த்வஜ ஸ்தம்பம் முற்றத்தில் நிற்கிறது. திரிபுர சுந்தரி வழிபாட்டுடன் தொடர்புடைய வடிவியல் யந்திரத்தை மையமாகக் கொண்ட ஸ்ரீசக்ர மகாமேரு சன்னிதியும் இந்த வளாகத்தில் உள்ளது. இதனுடன் விநாயகர், சுப்ரமணியர், நவகிரகங்கள் ஆகியோருக்கு தனித் தனி சன்னிதிகளும் அமைந்துள்ளன. இந்த இடம் காஞ்சனகிரி எனும் பழைய பெயருடனும், காவேரி விருஷபாவதி நதிகளுக்கு இடையேயான இடத்துடனும் தொடர்புடையது என்று கோயில் மரபு கூறுகிறது. இது இருபதாம் நூற்றாண்டு கட்டுமானத்திற்கு முந்திய புனித புவியியல் பின்னணியை இந்த இடத்திற்கு அளிக்கிறது.

பக்தர் அனுபவம்

கோயிலின் அன்றாட வழிபாடு நான்கு சேவைகளின் நிலையான வரிசையைப் பின்பற்றுகிறது: காலை 6:00 முதல் 6:30 மணி வரை சுப்ரபாத சேவை, காலை 7:00 முதல் 8:00 மணி வரை அபிஷேகம், காலை 10:00 முதல் 11:00 மணி வரை சிலைக்கு அலங்காரம் செய்யப்படும் அலங்கார பூஜை, மற்றும் நண்பகல் நேரத்தில் மகா மங்களாரத்தி. தேவி வழிபாட்டிற்கு சுபமான நாளாகக் கருதப்படும் வெள்ளிக்கிழமையன்று, தர்காரி அலங்காரம் என உள்ளூரில் அறியப்படும் வழக்கப்படி கோயில் தேவியை காய்கறிகளால் அலங்கரிக்கிறது. செவ்வாய், வெள்ளி நாட்களில் தரிசன வரிசை நீளமாகிறது. நவராத்திரி, பிரம்மோத்சவம் ஆகியவற்றின்போது இது இன்னும் அதிகரிக்கும். அப்போது கோயில் நீட்டிக்கப்பட்ட நேரங்களிலும் கூடுதல் சடங்குகளுடனும் இயங்குகிறது. வளாகத்தில் எந்த இடத்திலும் புகைப்படம் அல்லது வீடியோ எடுப்பது அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. இது பல மற்ற கோயில்களில் காணப்படும் கருவறை மட்டும் தடை என்ற விதியை விட கண்டிப்பானது.

கருவறை மட்டுமல்லாமல் தேவஸ்தானத்தின் எந்த இடத்திலும் புகைப்படம் அல்லது வீடியோ எடுக்க அனுமதி இல்லை. பல மற்ற கோயில்களில் காணப்படும் கருவறை மட்டும் தடை என்ற விதியை விட இது கண்டிப்பானது. பேண்ட், முழங்காலுக்கு மேல் இருக்கும் பாவாடைகள், கை இல்லாத மேலாடைகள், இறுக்கமான ஆடைகள் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. பெண்கள் புடவை அல்லது துப்பட்டாவுடன் சல்வார் கமீஸ் அணிய வேண்டும், ஆண்கள் வேட்டி அல்லது குர்தா அணிய வேண்டும். பொருத்தமற்ற உடையணிந்தால் நுழைவு மறுக்கப்படலாம். காலணிகளை வைக்க செருப்பு ஸ்டாண்ட் வழங்கப்படுகிறது. கோயிலுக்கு எதிரே வாகன நிறுத்துமிடம் உள்ளது. மொபைல் போன்களை உள்ளே எடுத்துச் செல்லலாம், ஆனால் சைலன்ட் பயன்முறையில் வைத்திருக்க வேண்டும். வளாகத்திற்குள் நமஸ்காரம் போன்ற மரியாதைக்குரிய வணக்க முறைகளைப் பயன்படுத்துமாறு வருகையாளர்களைக் கேட்டுக்கொள்ளப்படுகிறது.