சௌசட் யோகினி கோயில்

ஒரு பார்வை

சௌசட் யோகினி கோயில் மத்திய பிரதேசத்தின் மொரேனா மாவட்டத்தில் உள்ள மிட்டாவலி கிராமத்தில், குவாலியரிலிருந்து சுமார் 40 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது. மகாமாயா தேவிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட இந்த தலத்தில் 64 தேவிகளைக் குறிக்கும் 64 கல் சிலைகள் உள்ளன, ஒவ்வொன்றும் தனித்தனி பெயர் கொண்டவை. இந்திய துணைக்கண்டத்தின் பல்வேறு மத மரபுகளில் காணப்படும் சடங்கு மற்றும் தியான முறையான தந்திரத்தின் வரலாற்று மையமாக இக்கோயில் அறியப்படுவதே இதனை மற்ற வழிபாட்டுத் தலங்களிலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது. இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வுத் துறை இக்கட்டமைப்பை பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச்சின்னமாக பட்டியலிட்டுள்ளது, மேலும் இது இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் காணப்படும், 64 யோகினிகளை தேவியின் வடிவங்களாக வழிபடும் விரிவான யோகினி கோயில் மரபின் ஒரு பகுதியாகும்.

புராணமும் தொன்மக் கதையும்

சௌசட் யோகினி கோயில் ஒரு காலத்தில் தாந்த்ரீக கல்வியின் மையமாக விளங்கியது என்று கோயில் மரபு கூறுகிறது, அதன் முக்கியத்துவம் காரணமாக தந்திர சாதகர்கள் இதனை "தாந்த்ரீக பல்கலைக்கழகம்" என்று அழைத்தனர். பல தலைமுறை பார்வையாளர்கள் கோயிலின் வட்ட வடிவமைப்புக்கும் டெல்லியில் உள்ள இந்திய பாராளுமன்ற கட்டிடத்தின் வடிவத்திற்கும் இடையே ஒற்றுமையை கவனித்துள்ளனர், இதிலிருந்து பாராளுமன்ற கட்டிடத்தின் வடிவமைப்பாளர்கள் இந்த மலைமீது அமைந்த கோயிலைப் பார்த்தே அதன் வட்ட வடிவத்தை உருவாக்கினர் என்ற பிரபலமான கதை உருவானது. கோயிலின் சொந்த மரபுப்படி, உள்ளே உள்ள 64 கல் உருவங்கள் ஆதி சக்தி தேவியைக் குறிக்கின்றன, ஒவ்வொரு யோகினியும் தேவி வழிபாட்டின் விரிவான யோகினி மரபில் தன்னுடைய சொந்த பெயரையும் இடத்தையும் கொண்டுள்ளாள். கோயிலுக்கும் பாராளுமன்ற கட்டிடத்திற்கும் நேரடித் தொடர்பு இருப்பதை உறுதிப்படுத்தும் எந்த அதிகாரப்பூர்வ ஆவணமும் இல்லை, எனவே இந்த ஒப்பீடு ஆவணப்படுத்தப்பட்ட உண்மையை விட பிரபலமான நம்பிக்கையாகவே உள்ளது.

வரலாற்றுப் பயணம்

இக்கோயிலின் கட்டுமானம் சுமார் 10ஆம் நூற்றாண்டில் கச்சபகட்ட வம்சத்தினரால் மேற்கொள்ளப்பட்டது, அவர்கள் சுற்றியுள்ள நிலத்திலிருந்து சுமார் 100 அடி உயரத்தில் உள்ள தனித்த மலைமீது இக்கோயிலை எழுப்பினர். கட்டிடம் அமைத்தவர்கள் வட்ட வடிவமைப்பை உருவாக்கி, சுவரின் உட்புறத்தில் 64 அறைகளை அமைத்தனர். பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு, இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வுத் துறை இத்தலத்தை பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச்சின்னமாக அறிவித்தது. இந்த அறிவிப்பு அதன் வரலாற்று முக்கியத்துவத்தை உறுதிப்படுத்தியது. இக்கட்டமைப்பு இன்றுவரை பெரும்பாலும் அப்படியே தக்கவைக்கப்பட்டு, அதன் தாந்த்ரீக வரலாறு மற்றும் கட்டிடக்கலையில் ஆர்வமுள்ள ஆய்வாளர்களையும் பார்வையாளர்களையும் தொடர்ந்து ஈர்த்து வருகிறது.

கட்டிடக்கலையும் புனித நிலவியலும்

கோயில் வெளிப்புறத்தில் சுமார் 170 அடி அகலமுள்ள வட்ட வடிவமைப்பைப் பின்பற்றுகிறது, சுவரின் உட்புறத்தில் 64 அறைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. நடுவில் முதன்மை சந்நிதி அமைந்துள்ளது, அதன் கல் தட்டுகளில் அமைக்கப்பட்ட துளைகள் மழைநீரை நிலத்தடி நீர்த்தேக்கத்திற்குக் கொண்டு செல்கின்றன. மலைச்சரிவில் செதுக்கப்பட்ட சுமார் 200 கல் படிக்கட்டுகளை ஏறியே பார்வையாளர்கள் இக்கோயிலை அடைகிறார்கள். இந்த முழு கட்டமைப்பும் நிலநடுக்கங்களைத் தாங்கி நீண்டகாலம் நிலைத்திருக்கும் வகையில் அமைக்கப்பட்ட 101 தூண்களின்மீது நிற்கிறது.

பக்தர்களின் அனுபவம்

இக்கோயிலின் வழிபாடு அதன் தாந்த்ரீக பண்பைப் பின்பற்றுகிறது, பக்தர்கள் தங்கள் தனிப்பட்ட வழக்கத்தின்படி சிவபெருமானுக்கும் 64 தேவிகளுக்கும் பிரசாதம் என்ற பகிரப்படும் உணவுப் படையலை அளித்து, ஆசி பெறவும் குறிப்பிட்ட விருப்பங்கள் நிறைவேறவும் வேண்டுகிறார்கள். இத்தலத்தின் தாந்த்ரீக கடந்த காலத்துடன் தொடர்புடைய ஒரு விதி இன்றும் நடைமுறையில் உள்ளது: இருட்டிய பிறகு மனிதர்களோ விலங்குகளோ கோயில் வளாகத்தில் தங்க அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. மேலே கூறப்பட்ட ஏறுதலை மேற்கொண்டு கோயிலை அடைந்த பார்வையாளர்கள், பொதுவாக இந்து கோயில் மரபுகளான காலணிகளை அகற்றுவது மற்றும் அடக்கமான உடையணிவது ஆகியவற்றைக் கடைப்பிடிக்கின்றனர். பெரும்பாலான இந்து கோயில்களில் இருப்பதைப் போலவே, தெய்வத்தை காணும் மற்றும் தெய்வத்தால் காணப்படும் செயலான தரிசனமே இக்கோயில் வருகையின் முதன்மை நோக்கமாக உள்ளது.