பஜரங் பாண்

॥ தோஹா ॥

நிஶ்சய் ப்ரேம் ப்ரதீதி தே,
பினய் கரை ஸன்மான்।

தேஹி கே காரஜ் ஸகல் ஶுப்,
ஸித்த கரை ஹனுமான்॥

॥ சௌபாயீ ॥

ஜய ஹனுமந்த ஸந்த ஹிதகாரீ।
ஸுனி லீஜை ப்ரபு அரஜ் ஹமாரீ॥
ஜன் கே காஜ் விலம்ப் ந கீஜை।
ஆதுர் தௌரி மஹா ஸுக தீஜை॥

ஜைஸே கூதி ஸிந்து வஹி பாரா।
ஸுரஸா படன் பைடி பிஸ்தாரா॥
ஆகே ஜாய் லங்கினீ ரோகா।
மாரேஹு லாத் கயீ ஸுர் லோகா॥

ஜாய் விபீஷண் கோ ஸுக தீன்ஹா।
ஸீதா நிரகி பரம் பத் லீன்ஹா॥
பாக் உஜாரி ஸிந்து மஹம் போரா।
அதி ஆதுர் யம் காதர் தோரா॥

அக்ஷய் குமார் மாரி ஸம்ஹாரா।
லூம் லபேடி லங்க கோ ஜாரா॥
லாஹ ஸமான் லங்க ஜரி கயீ।
ஜய ஜய துனி ஸுர் பூர் மஹம் பயீ॥

அப் விலம்ப் கேஹி காரண் ஸ்வாமீ।
க்ருபா கரஹும் உர் அந்தர்யாமீ॥
ஜய ஜய லக்ஷ்மண் ப்ரான் கே தாதா।
ஆதுர் ஹோயி துக்க கரஹும் நிபாதா॥

ஜய கிரிதர் ஜய ஜய ஸுக ஸாகர்।
ஸுர ஸமூஹ ஸமரத படநாகர்॥
ௐ ஹனு ஹனு ஹனு ஹனு ஹனுமந்த ஹடீலே।
பைரிஹிம் மாரூ பஜ்ர கீ கீலே॥

கதா பஜ்ர லை பைரிஹிம் மாரோ।
மஹாராஜ் ப்ரபு தாஸ் உபாரோ॥
ௐகார் ஹும்கார் மஹாப்ரபு தாவோ।
பஜ்ர கதா ஹனு விலம்ப் ந லாவோ॥

ௐ ஹ்ரீம் ஹ்ரீம் ஹ்ரீம் ஹனுமந்த கபீஸா।
ௐ ஹும் ஹும் ஹும் ஹனு அரி உர ஶீஶா॥
ஸத்ய ஹோஉ ஹரி ஶபத பாயகே।
ராம்தூத் தரு மாரு தாய கே॥

ஜய ஜய ஜய ஹனுமந்த அகாதா।
துக்க பாவத ஜன் கேஹி அபராதா॥
பூஜா ஜப் தப் நேம் அசாரா।
நஹிம் ஜானத கச்சு தாஸ் தும்ஹாரா॥

வன் உபவன் மக் கிரி க்ரிஹ மாஹீம்।
தும்ரே பல் ஹம் டர்பத் நாஹீம்॥
பாய் பரௌம் கர் ஜோரி மனாவோம்।
யஹ அவஸர் அப் கேஹி கோஹராவோம்॥

ஜய அஞ்ஜனி குமார் பல்வந்தா।
ஶங்கர் ஸுவன் தீர் ஹனுமந்தா॥
பதன் கராள் காள் குல் காலக்।
ராம் ஸஹாய் ஸதா ப்ரதிபாலக்॥

பூத ப்ரேத பிஶாச் நிஶாசர்।
அக்னி பைதால் காள் மாரீமர்॥
இன்ஹேம் மாரு தோஹி ஶபத் ராம் கீ।
ராகு நாத் மர்ஜாத் நாம் கீ॥

ஜனகஸுதா ஹரி தாஸ் கஹாவோ।
தாகீ ஶபத் விலம்ப் ந லாவோ॥
ஜய ஜய ஜய துனி ஹோத அகாஶா।
ஸுமிரத ஹோத துஸஹ துக்க நாஶா॥

சரண் ஶரண் கரி ஜோரி மனாவோம்।
யஹி அவஸர் அப் கேஹி கோஹராவோம்॥
உடு உடு சலு தோஹிம் ராம் துஹாயீ।
பாம்ய பரௌம் கர் ஜோரி மனாயீ॥

ௐ சம் சம் சம் சம் சபல் சலந்தா।
ௐ ஹனு ஹனு ஹனு ஹனு ஹனுமந்தா॥
ௐ ஹம் ஹம் ஹாங்க் தேத கபி சஞ்சல்।
ௐ ஸம் ஸம் ஸஹம் பராணே கல் தல்॥

அப்னே ஜன் கோ துரத் உபாரோ।
ஸுமிரத ஹோய் ஆனந்த ஹமாரோ॥
யஹி பஜரங் பாண் ஜேஹி மாரோ।
தாஹி கஹோ பிர் கௌன் உபாரோ॥

பாட கரை பஜரங் பாண் கீ।
ஹனுமத ரக்ஷா கரை ப்ரான் கீ॥
யஹ பஜரங் பாண் ஜோ ஜாபை।
தேஹி தே பூத ப்ரேத ஸப் காம்பே॥

தூப் தேய் அரு ஜபை ஹமேஶா | தாகே தன் நஹிம் ரஹே கலேஶா॥

॥ தோஹா ॥

ப்ரேம் ப்ரதீதிஹிம் கபி பஜை।
ஸதா தரை உர த்யான்॥

தேஹி கே காரஜ் ஸகல் ஶுப்।
ஸித்த கரை ஹனுமான்॥

பஜரங் பாண் அனுமன் பெருமான்ுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு சக்திவாய்ந்த துதிப் பாடலாகும், இது கடுமையான ஆபத்து, பயம் அல்லது எதிரி தொல்லையின் போது ஓதப்படுகிறது. இது ஹனுமான் சாலீசாவை விட மிகவும் தீவிரமான, விரைவான பலனளிக்கும் தோத்திரமாகக் கருதப்படுகிறது.