॥ દોહા ॥
શ્રીગુરુ ચરન સરોજ રજ,
નિજ મનુ મુકુરુ સુધારિ।
બરનઉં રઘુબર બિમલ જસુ,
જો દાયકુ ફલ ચારિ॥
બુદ્ધિહીન તનુ જાનિકે,
સુમિરૌં પવન-કુમાર।
બલ બુદ્ધિ વિદ્યા દેહુ મોહિં,
હરહુ કલેસ વિકાર॥
॥ ચોપાઈ ॥
જય હનુમાન જ્ઞાન ગુન સાગર।
જય કપીસ તિહું લોક ઉજાગર॥
રામ દૂત અતુલિત બલ ધામા।
અંજનિ-પુત્ર પવનસુત નામા॥
મહાબીર બિક્રમ બજરંગી।
કુમતિ નિવાર સુમતિ કે સંગી॥
કંચન બરન બિરાજ સુબેસા।
કાનન કુંડલ કુંચિત કેસા॥
હાથ બજ્ર ઔ ધ્વજા બિરાજૈ।
કાંધે મૂંજ જનેઊ સાજૈ॥
સંકર સુવન કેસરીનંદન।
તેજ પ્રતાપ મહા જગ બંદન॥
વિદ્યાવાન ગુની અતિ ચાતુર।
રામ કાજ કરિબે કો આતુર॥
પ્રભુ ચરિત્ર સુનિબે કો રસિયા।
રામ લખન સીતા મન બસિયા॥
સૂક્ષ્મ રૂપ ધરિ સિયહિં દિખાવા।
બિકટ રૂપ ધરિ લંક જરાવા॥
ભીમ રૂપ ધરિ અસુર સંહારે।
રામચંદ્ર કે કાજ સંવારે॥
લાય સજીવન લખન જિયાયે।
શ્રીરઘુબીર હરષિ ઉર લાયે॥
રઘુપતિ કીન્હી બહુત બડ઼ાઈ।
તુમ મમ પ્રિય ભરતહિ સમ ભાઈ॥
સહસ બદન તુમ્હરો જસ ગાવૈં।
અસ કહિ શ્રીપતિ કંઠ લગાવૈં॥
સનકાદિક બ્રહ્માદિ મુનીસા।
નારદ સારદ સહિત અહીસા॥
જમ કુબેર દિગપાલ જહાં તે।
કવિ કોવિદ કહિ સકે કહાં તે॥
તુમ ઉપકાર સુગ્રીવહિં કીન્હા।
રામ મિલાય રાજ પદ દીન્હા॥
તુમ્હરો મંત્ર બિભીષન માના।
લંકેસ્વર ભએ સબ જગ જાના॥
જુગ સહસ્ર જોજન પર ભાનૂ।
લીલ્યો તાહિ મધુર ફલ જાનૂ॥
પ્રભુ મુદ્રિકા મેલિ મુખ માહીં।
જલધિ લાંઘિ ગયે અચરજ નાહીં॥
દુર્ગમ કાજ જગત કે જેતે।
સુગમ અનુગ્રહ તુમ્હરે તેતે॥
રામ દુઆરે તુમ રખવારે।
હોત ન આજ્ઞા બિનુ પૈસારે॥
સબ સુખ લહૈ તુમ્હારી સરના।
તુમ રક્ષક કાહૂ કો ડર ના॥
આપન તેજ સમ્હારો આપૈ।
તીનોં લોક હાંક તેં કાંપૈ॥
ભૂત પિસાચ નિકટ નહિં આવૈ।
મહાબીર જબ નામ સુનાવૈ॥
નાસૈ રોગ હરૈ સબ પીરા।
જપત નિરંતર હનુમત બીરા॥
સંકટ તેં હનુમાન છુડ઼ાવૈ।
મન ક્રમ બચન ધ્યાન જો લાવૈ॥
સબ પર રામ તપસ્વી રાજા।
તિન કે કાજ સકલ તુમ સાજા॥
ઔર મનોરથ જો કોઈ લાવૈ।
સોઇ અમિત જીવન ફલ પાવૈ॥
ચારોં જુગ પરતાપ તુમ્હારા।
હૈ પરસિદ્ધ જગત ઉજિયારા॥
સાધુ સંત કે તુમ રખવારે।
અસુર નિકંદન રામ દુલારે॥
અષ્ટ સિદ્ધિ નૌ નિધિ કે દાતા।
અસ બર દીન જાનકી માતા॥
રામ રસાયન તુમ્હરે પાસા।
સદા રહો રઘુપતિ કે દાસા॥
તુમ્હરે ભજન રામ કો પાવૈ।
જનમ જનમ કે દુખ બિસરાવૈ॥
અંત કાલ રઘુબર પુર જાઈ।
જહાં જન્મ હરિભક્ત કહાઈ॥
ઔર દેવતા ચિત્ત ન ધરઈ।
હનુમત સેઇ સર્બ સુખ કરઈ॥
સંકટ કટૈ મિટૈ સબ પીરા।
જો સુમિરૈ હનુમત બલબીરા॥
જય જય જય હનુમાન ગોસાઈં।
કૃપા કરહુ ગુરુદેવ કી નાઈં॥
જો સત બાર પાઠ કર કોઈ।
છૂટહિ બંદિ મહા સુખ હોઈ॥
જો યહ પઢ઼ૈ હનુમાન ચાલીસા।
હોય સિદ્ધિ સાખી ગૌરીસા॥
તુલસીદાસ સદા હરિ ચેરા।
કીજૈ નાથ હૃદય મહં ડેરા॥
॥ દોહા ॥
પવનતનય સંકટ હરન,
મંગલ મૂરતિ રૂપ।
રામ લખન સીતા સહિત,
હૃદય બસહુ સુર ભૂપ॥
હનુમાન ચાલીસા એ ગોસ્વામી તુલસીદાસજી દ્વારા રચિત, ભગવાન હનુમાનજીને સમર્પિત સૌથી શક્તિશાળી અને લોકપ્રિય સ્તોત્રોમાંનું એક છે. મંગળવાર અને શનિવારે નિયમિત હનુમાન ચાલીસાનો પાઠ કરવાથી ભય, નકારાત્મક ઊર્જા અને સંકટ દૂર થાય છે તથા શક્તિ, સાહસ અને ભક્તિની પ્રાપ્તિ થાય છે.
જે ભક્તો સાચા હૃદયથી હનુમાનજીની ઉપાસના કરે છે, તેમને દુષ્ટ શક્તિઓથી રક્ષણ અને કાર્યોમાં સફળતા મળે છે, કારણ કે ચાલીસામાં જ કહેવાયું છે કે શ્રદ્ધાપૂર્વક પાઠ કરનારને બંધનમાંથી મુક્તિ અને દુઃખોનો નાશ થાય છે.