॥ દોહા ॥
શ્રી રાધાપદ કમલ રજ,
સિર ધરિ યમુના કૂલ।
વરણો ચાલીસા સરસ,
સકલ સુમંગલ મૂલ॥
॥ ચોપાઈ ॥
જય જય પૂરણ બ્રહ્મ બિહારી।
દુષ્ટ દલન લીલા અવતારી॥
જો કોઈ તુમ્હરી લીલા ગાવે।
બિન શ્રમ સકલ પદારથ પાવે॥
શ્રી વસુદેવ દેવકી માતા।
પ્રકટ ભયે સંગ હલધર ભ્રાતા॥
મથુરા સોં પ્રભુ ગોકુલ આયે।
નન્દ ભવન મેં બજત બધાયે॥
જો વિષ દેન પૂતના આઈ।
સો મુક્તિ દે ધામ પઠાઈ॥
તૃણાવર્ત રાક્ષસ સંહાર્યો।
પગ બઢ઼ાય સકટાસુર માર્યો॥
ખેલ ખેલ મેં માટી ખાઈ।
મુખ મેં સબ જગ દિયો દિખાઈ॥
ગોપિન ઘર ઘર માખન ખાયો।
જસુમતિ બાલ કેલિ સુખ પાયો॥
ઊખલ સોં નિજ અંગ બઁધાઈ।
યમલાર્જુન જડ઼ યોનિ છુડ઼ાઈ॥
બકા અસુર કી ચોંચ વિદારી।
વિકટ અઘાસુર દિયો સંહારી॥
બ્રહ્મા બાલક વત્સ ચુરાયે।
મોહન કો મોહન હિત આયે॥
બાલ વત્સ સબ બને મુરારી।
બ્રહ્મા વિનય કરી તબ ભારી॥
કાલી નાગ નાથિ ભગવાના।
દાવાનલ કો કીન્હોં પાના॥
સખન સંગ ખેલત સુખ પાયો।
શ્રીદામા નિજ કન્ધ ચઢ઼ાયો॥
ચીર હરન કરિ સીખ સિખાઈ।
નખ પર ગિરવર લિયો ઉઠાઈ॥
દરશ યજ્ઞ પત્નિન કો દીન્હોં।
રાધા પ્રેમ સુધા સુખ લીન્હોં॥
નન્દહિં વરુણ લોક સોં લાયે।
ગ્વાલન કો નિજ લોક દિખાયે॥
શરદ ચન્દ્ર લખિ વેણુ બજાઈ।
અતિ સુખ દીન્હોં રાસ રચાઈ॥
અજગર સોં પિતુ ચરણ છુડ઼ાયો।
શંખચૂડ઼ કો મૂડ઼ ગિરાયો॥
હને અરિષ્ટાસુર અરુ કેશી।
વ્યોમાસુર મારયો છલ વેષી॥
વ્યાકુલ બ્રજ તજિ મથુરા આયે।
મારિ કંસ યદુવંશ બસાયે॥
માત પિતા કી બન્દિ છુડ઼ાઈ।
સાન્દીપનિ ગૃહ વિદ્યા પાઈ॥
પુનિ પઠયૌ બ્રજ ઊધો જ્ઞાની।
પ્રેમ દેખિ સુધિ સકલ ભુલાની॥
કીન્હીં કુબરી સુન્દર નારી।
હરિ લાયે રુક્મિણિ સુકુમારી॥
ભૌમાસુર હનિ ભક્ત છુડ઼ાયે।
સુરન જીતિ સુરતરુ મહિ લાયે॥
દન્તવક્ર શિશુપાલ સંહારે।
ખગ મૃગ નૃગ અરુ બધિક ઉધારે॥
દીન સુદામા ધનપતિ કીન્હોં।
પારથ રથ સારથિ યશ લીન્હોં॥
ગીતા જ્ઞાન સિખાવન હારે।
અર્જુન મોહ મિટાવન હારે॥
કેલા ભક્ત બિદુર ઘર પાયો।
યુદ્ધ મહાભારત રચવાયો॥
દ્રુપદ સુતા કો ચીર બઢ઼ાયો।
ગર્ભ પરીક્ષિત જરત બચાયો॥
કચ્છ મચ્છ વારાહ અહીશા।
બાવન કલ્કિ બુદ્ધિ મુનીશા॥
હૈં નૃસિંહ પ્રહલાદ ઉબારયો।
રામ રૂપ ધરિ રાવણ મારયો॥
જય મધુ કૈટભ દૈત્ય હનૈયા।
અમ્બરીષ પ્રિય ચક્ર ધરૈયા॥
બ્યાધ અજામિલ દીન્હેં તારી।
શબરી અરુ ગણિકા સી નારી॥
ગરુડ઼ાસન ગજ ફન્દ નિકન્દન।
દેહુ દરશ ધ્રુવ નયનાનન્દન॥
દેહુ શુદ્ધ સન્તન કર સંગા।
બાઢ઼ે પ્રેમ ભક્તિ રસ રંગા॥
દેહુ દિવ્ય વૃન્દાવન બાસા।
છૂટે મૃગ તૃષ્ણા જગ આશા॥
તુમ્હો ધ્યાન ધરત શિવ નારદ।
શુક સનકાદિક બ્રહ્મ વિશારદ॥
જય જય રાધારમણ કૃપાલા।
હરણ સકલ સંકટ ભ્રમ જાલા॥
બિનસેં બિઘન રોગ દુઃખ ભારી।
જો સુમરેં જગપતિ ગિરધારી॥
જો સત બાર પઢ઼ે ચાલીસા | દેહિ સકલ બાઁછિત ફલ શીશા॥
॥ છંદ ॥
ગોપાલ ચાલીસા પઢ઼ે નિત,
નેમ સોં ચિત્ત લાવઈ।
સો દિવ્ય તન ધરિ અન્ત મહઁ,
ગોલોક ધામ સિધાવઈ॥
સંસાર સુખ સંપત્તિ સકલ,
જો ભક્તજન સન મહં ચહૈં।
જય રામદેવ સદૈવ સો,
ગુરુદેવ દાયા સોં લહૈં॥
॥ દોહા ॥
પ્રણત પાલ અશરણ શરણ,
કરુણા-સિન્ધુ બ્રજેશ।
ચાલીસા કે સંગ મોહિ,
અપનાવહુ પ્રાણેશ॥
ગોપાલ ચાલીસા ભગવાન ગોપાલ (કૃષ્ણ)ના બાળ સ્વરૂપને સમર્પિત એક સ્વતંત્ર ભક્તિ સ્તોત્ર છે, જે તેમની ગોકુળ-વૃંદાવનની લીલાઓ અને દ્વારિકા લીલાનું વર્ણન કરે છે. બુધવારે અથવા જન્માષ્ટમી પર આ ચાલીસાનો પાઠ કરવો શુભ માનવામાં આવે છે.