॥ દોહા ॥
બન્દહુઁ વીણા વાદિની,
ધરિ ગણપતિ કો ધ્યાન।
મહાશક્તિ રાધા સહિત,
કૃષ્ણ કરો કલ્યાણ॥
સુમિરન કરિ સબ દેવગણ,
ગુરુ પિતુ બારમ્બાર।
બરનો શ્રીગિરિરાજ યશ,
નિજ મતિ કે અનુસાર॥
॥ ચોપાઈ ॥
જય હો જય બંદિત ગિરિરાજા।
બ્રજ મણ્ડલ કે શ્રી મહારાજા॥
વિષ્ણુ રૂપ તુમ હો અવતારી।
સુન્દરતા પૈ જગ બલિહારી॥
સ્વર્ણ શિખર અતિ શોભા પામેં।
સુર મુનિ ગણ દરશન કૂં આમેં॥
શાંત કન્દરા સ્વર્ગ સમાના।
જહાઁ તપસ્વી ધરતે ધ્યાના॥
દ્રોણગિરિ કે તુમ યુવરાજા।
ભક્તન કે સાધૌ હો કાજા॥
મુનિ પુલસ્ત્ય જી કે મન ભાયે।
જોર વિનય કર તુમ કૂઁ લાયે॥
મુનિવર સંઘ જબ બ્રજ મેં આયે।
લખિ બ્રજભૂમિ યહાઁ ઠહરાયે॥
વિષ્ણુ ધામ ગૌલોક સુહાવન।
યમુના ગોવર્ધન વૃન્દાવન॥
દેખ દેવ મન મેં લલચાયે।
બાસ કરન બહુ રૂપ બનાયે॥
કોઉ બાનર કોઉ મૃગ કે રૂપા।
કોઉ વૃક્ષ કોઉ લતા સ્વરૂપા॥
આનન્દ લેં ગોલોક ધામ કે।
પરમ ઉપાસક રૂપ નામ કે॥
દ્વાપર અંત ભયે અવતારી।
કૃષ્ણચન્દ્ર આનન્દ મુરારી॥
મહિમા તુમ્હી કૃષ્ણ બખાની।
પૂજા કરિબે કી મન ઠાની॥
બ્રજવાસી સબ કે લિયે બુલાઈ।
ગોવર્દ્ધન પૂજા કરવાઈ॥
પૂજન કૂઁ વ્યજ્જન બનવાયે।
બ્રજવાસી ઘર ઘર તે લાયે॥
ગ્વાલ બાલ મિલિ પૂજા કીની।
સહસ ભુજા તુમને કર લીની॥
સ્વયં પ્રકટ હો કૃષ્ણ પૂજા મેં।
માઁગ માઁગ કે ભોજન પામેં॥
લખિ નર નારી મન હરષામેં।
જૈ જૈ જૈ ગિરિવર ગુણ ગામેં॥
દેવરાજ મન મેં રિસિયાએ।
નષ્ટ કરન બ્રજ મેઘ બુલાએ॥
છાઁયા કર બ્રજ લિયૌ બચાઈ।
એકઉ બૂઁદ ન નીચે આઈ॥
સાત દિવસ ભઈ બરસા ભારી।
થકે મેઘ ભારી જલ ધારી॥
કૃષ્ણચન્દ્ર ને નખ પૈ ધારે।
નમો નમો બ્રજ કે પખવારે॥
કરિ અભિમાન થકે સુરસાઈ।
ક્ષમા માઁગ પુનિ અસ્તુતિ ગાઈ॥
ત્રાહિ મામ્ મૈં શરણ તિહારી।
ક્ષમા કરો પ્રભુ ચૂક હમારી॥
બાર બાર બિનતી અતિ કીની।
સાત કોસ પરિકમ્મા દીની॥
સંગ સુરભિ ઐરાવત લાયે।
હાથ જોડ઼ કર ભેંટ ગહાયે॥
અભય દાન પા ઇન્દ્ર સિહાયે।
કરિ પ્રણામ નિજ લોક સિધાયે॥
જો યહ કથા સુનેં ચિત લાવેં।
અન્ત સમય સુરપતિ પદ પાવોં॥
ગોવર્દ્ધન હૈ નામ તિહારો।
કરતે ભક્તન કૌ નિસ્તારૌ॥
જો નર તુમ્હેં દર્શન પાવેં।
તિનકે દુઃખ દૂર હવે જાવેં॥
કુણ્ડન મેં જો કરેં આચમન।
ધન્ય ધન્ય વહ માનવ જીવન॥
માનસી ગંગા મેં જો નહાવેં।
સીધે સ્વર્ગ લોક કૂઁ જાવેં॥
દૂધ ચઢ઼ા જો ભોગ લગાવેં।
આધિ વ્યાધિ તેહિ પાસ ન આવેં॥
જલ ફલ તુલસી પત્ર પઢ઼ાવેં।
મન વાંછિત ફલ નિશ્ચય પાદેં॥
જો નર દેત દૂધ કી ધારા।
ભરૌ રહે તાકૌ ભણ્ડારા॥
કરેં જાગરણ જો નર કોઈ।
દુખ દરિદ્ર ભય તાહિ ન હોઈ॥
શ્યામ શિલામય નિજ જન ત્રાતા।
ભક્તિ મુક્તિ સરબસ કે દાતા॥
પુત્ર હીન જો તુમ કૂઁ ધ્યાવેં।
તાકૂઁ પુત્ર પ્રાપ્તિ હવે જાવેં॥
દંડૌતી પરિકમ્મા કરહીં।
તે સહજહિ ભવસાગર તરહીં॥
કલિ મેં તુમ સમ દેવ ન દૂજા।
સુર નર મુનિ સબ કરતે પૂજા॥
॥ દોહા ॥
જો યહ ચાલિસા પઢ઼ે,
સુને શુદ્ધ ચિત્ત લાય।
સત્ય સત્ય યહ સત્ય હૈ,
ગિરિવર કરેં સહાય॥
ક્ષમા કરહુ અપરાધ મમ,
ત્રાહિ મામ્ ગિરિરાજ।
શ્યામ બિહારી શરણ મેં,
ગોવર્દ્ધન મહારાજ॥
ગિરિરાજ ચાલીસા ગોવર્ધન પર્વતને સમર્પિત ભક્તિ સ્તોત્ર છે, જેને ભગવાન કૃષ્ણએ પોતાની આંગળી પર ધારણ કરી ઈન્દ્રનું અભિમાન તોડ્યું હતું. ગોવર્ધન પૂજા અથવા અન્નકૂટના દિવસે ગિરિરાજ ચાલીસાનો પાઠ કરવો વિશેષ શુભ માનવામાં આવે છે.