॥ દોહા ॥
હ્રીં શ્રીં ક્લીં મેધા પ્રભા,
જીવન જ્યોતિ પ્રચંડ।
શાંતિ ક્રાંતિ જાગૃતિ પ્રગતિ,
રચના શક્તિ અખંડ॥
જગત જનનિ મંગલ કરનિ,
ગાયત્રી સુખ ધામ।
પ્રણવોં સાવિત્રી,
સ્વધા સ્વાહા પૂરન કામ॥
॥ ચોપાઈ ॥
ભૂર્ભુવઃ સ્વઃ ૐ યુત જનની।
ગાયત્રી નિત કલિમલ દહની॥
અક્ષર ચૌબીસ પરમ પુનીતા।
ઇસમેં બસે શાસ્ત્ર,
શ્રુતિ ગીતા॥
શાશ્વત સતોગુણી સતરૂપા।
સત્ય સનાતન સુધા અનૂપા॥
હંસારૂઢ઼ શ્વેતામ્બર ધારી।
સ્વર્ણ કાંતિ શુચિ ગગન બિહારી॥
પુસ્તક પુષ્પ કમણ્ડલુ માલા।
શુભ્ર વર્ણ તનુ નયન વિશાલા॥
ધ્યાન ધરત પુલકિત હિય હોઈ।
સુખ ઉપજત દુઃખ-દુર્મતિ ખોઈ॥
કામધેનુ તુમ સુર તરૂ છાયા।
નિરાકાર કી અદ્ભુત માયા॥
તુમ્હારી શરણ ગહૈં જો કોઈ।
તર સકલ સંકટ સોં સોઈ॥
સરસ્વતી લક્ષ્મી તુમ કાલી।
દિપૈ તુમ્હારી જ્યોતિ નિરાલી॥
તુમ્હારી મહિમા પાર ન પાવેં।
જો શારદ શતમુખ ગુણ ગાવેં॥
ચાર વેદ કી માતુ પુનીતા।
તુમ બ્રહ્માણી ગૌરી સીતા॥
મહામંત્ર જિતને જગ માહીં।
કોઊ ગાયત્રી સમ નાહીં॥
સુમિરત હિય મેં જ્ઞાન પ્રકાસા।
આલસ પાપ અવિદ્યા નાસૈ॥
સૃષ્ટિ બીજ જગ જનનિ ભવાની।
કાલરાત્રિ વરદા કલ્યાણી॥
બ્રહ્મા વિષ્ણુ રુદ્ર સુર જેતે।
તુમ સોં પાવેં સુરતા તેતે॥
તુમ ભક્તન કી ભક્ત તુમ્હારે।
જનનિહિં પુત્ર પ્રાણ તે પ્યારે॥
મહિમા અપરમ્પાર તુમ્હારી।
જય જય જય ત્રિપદા ભયહારી॥
પૂરિત સકલ જ્ઞાન વિજ્ઞાના।
તુમ સમ અધિક ન જગ મેં આના॥
તુમહિં જાન કછુ રહૈ ન શેષા।
તુમહિં પાય કછુ રહૈ ન ક્લેશા॥
જાનત તુમહિં તુમહિં હ્વૈજાઈ।
પારસ પરસિ કુધાતુ સુહાઈ॥
તુમ્હારી શક્તિ દિપૈ સબ ઠાઈ।
માતા તુમ સબ ઠૌર સમાઈ॥
ગ્રહ નક્ષત્ર બ્રહ્માણ્ડ ઘનેરે।
સબ ગતિવાન તુમ્હારે પ્રેરે॥
સકલ સૃષ્ટિ કી પ્રાણ વિધાતા।
પાલક પોષક નાશક ત્રાતા॥
માતેશ્વરી દયા વ્રતધારી।
મમ સન તરૈં પાતકી ભારી॥
જા પર કૃપા તુમ્હારી હોઈ।
તાપર કૃપા કરે સબ કોઈ॥
મન્દ બુદ્ધિ તે બુદ્ધિ બલ પાવૈ।
રોગી રોગ રહિત હૈ જાવેં॥
દારિદ મિટે કટે સબ પીરા।
નાશૈ દુઃખ હરે ભવ ભીરા॥
ગૃહ ક્લેશ ચિત ચિન્તા ભારી।
નાસે ગાયત્રી ભય હારી॥
સન્તતિ હીન સુસન્તતિ પાવેં।
સુખ સમ્પતિ યુત મોદ મનાવેં॥
ભૂત પિશાચ સબે ભય ખાવેં।
યમ કે દૂત નિકટ નહિં આવેં॥
જો સધવા સુમિરે ચિત લાઈ।
અછત સુહાગ સદા સુખદાઈ॥
ઘર વર સુખપ્રદ લહૈં કુમારી।
વિધવા રહેં સત્યવ્રત ધારી॥
જયતિ જયતિ જગદંબ ભવાની।
તુમ સમ ઔર દયાલુ ન દાની॥
જો સદ્ગુરુ સોં દીક્ષા પાવેં।
સો સાધન કો સફલ બનાવેં॥
સુમિરન કરેં સુરુચિ બડ઼ ભાગી।
લહૈ મનોરથ ગૃહી વિરાગી॥
અષ્ટ સિદ્ધિ નવનિધિ કી દાતા।
સબ સમર્થ ગાયત્રી માતા॥
ઋષિ મુનિ યતિ તપસ્વી યોગી।
આરત અર્થી ચિન્તિત ભોગી॥
જો જો શરણ તુમ્હારી આવૈ।
સો સો મન વાંછિત ફલ પાવે॥
બલ બુદ્ધિ વિદ્યા શીલ સ્વભાઊ।
ધન વૈભવ યશ તેજ ઉછાઊ॥
સકલ બઢ઼ેં ઉપજેં સુખ નાના।
જો યહ પાઠ કરૈ ધરિ ધ્યાના॥
॥ દોહા ॥
યહ ચાલીસા ભક્તિ યુત,
પાઠ કરેં જો કોય।
તાપર કૃપા પ્રસન્નતા,
ગાયત્રી કી હોય॥
ગાયત્રી ચાલીસા મા ગાયત્રીને સમર્પિત ભક્તિ સ્તોત્ર છે।
જે વેદમાતા અને સર્વ મંત્રોમાં શ્રેષ્ઠ ગાયત્રી મંત્રની અધિષ્ઠાત્રી દેવીના ગુણગાનનું વર્ણન કરે છે. પ્રાતઃકાળે સૂર્યોદય સમયે ગાયત્રી ચાલીસાનો પાઠ કરવો વિશેષ શુભ માનવામાં આવે છે॥